روزهای بارانی

می روم جایی که نشانی از تو نباشد... آفتاب با طلوعش امید دوباره دیدن تو را بر دلم ننشاند و غروب حسرت دیدار تو را با خود به پشت کوهها نبرد... می روم جایی که گلی به عشق تو جوانه نزند و پرنده به خیال تو اواز سر ندهد... می روم جایی که اسمانش به رنگ آسمان تو نباشد... جایی که ادمهایش به جای بی تفاوتی صمیمیت را به یکیگر هدیه دهند... جایی که عشق رنگ نباخته باشد و دل ها به یا د هم در تپش باشد... می روم آنسوی مرزها میان انسانهای که معرفت در گرانه شان باشد و بی مهر ی پایه زندگی شان را تشکیل نمی دهد.... می روم جایی که دوست معنایی حقیقی داشته باشد و محبت بی ریا باشد.... می خواهم...

ادامه مطلب