بیاد پدر....

بیاد پدر....دلم خالیست از تمام بودن ها..شانه هایم بی تکیه گاه تمنایی مهربانیهایت را میکند و من عطشناک سراغت را از گلدان های پژمرده کوچه تنهاییهایم میگیرم....پدر دستانت را میخواهم برای بوسه ای که ارام کند زخم به دل نشسته م را....پدر هنوز پینیه های بسته دستانت مرهمی نیافته بود که سودای رفتن در روح و جانت نشست و من غریبانه با تمام تنهاییهایم به سوگ رفتنت نشستم و اندوه رفتنت زمانی برام سخت و سنگین گشت که جسم سردت توی خاک ارام گرفت...و امشب شب توست بهترینم....هدیه ام برای اشکهایی ایست که نه ارامم میکند بلکه اتش می زند دل تنگم را....دلتنگم پدر....روزت مبارک